سخنگوی دولت با انتقاد نسبت به تهدید و تضعیف رئیسجمهور و مذاکرهکنندگان ایران
گفت: کسانی که با هر مسیر دیپلماتیک مخالفت میکنند روشن بگویند جایگزین عملی آنان چیست؟ اداره کشور با شعار ممکن نیست؛ اگر راه مذاکره را نفی میکنند باید توضیح دهند برای حفظ منافع ملی و تثبیت دستاوردهای کشور چه برنامهای دارند.
به گزارش اسپادانا خبرف «فاطمه مهاجرانی» در گفتوگو با ایرنا در واکنش به برخی هجمهها علیه رئیسجمهور پزشکیان و تخریب و تهدید رئیس شورای عالی امنیت ملی و تیم مذاکرهکننده کشورمان گفت:
آنچه امروز بیش از هر زمان دیگری باید مورد توجه قرار گیرد، حفظ انسجام ملی و پرهیز از تضعیف نهادهای رسمی کشور در میانه یک مسیر حساس است.
سخنگوی دولت افزود:
ملت ایران در دورههای دشوار نشان داده که هرگاه وحدت و همدلی در داخل تقویت شده، توان کشور برای عبور از فشارهای خارجی نیز افزایش یافته است. بنابراین هر سخن، رفتار یا تریبونی که به جای نقد منصفانه، به تخریب، تهدید یا بیاعتبارسازی رئیسجمهور و تیم مذاکرهکننده منجر شود، صرفاً یک اختلاف سیاسی داخلی نیست؛ بلکه میتواند پیام ضعف و چندصدایی مخرب را به بیرون منتقل کند. رئیسجمهور در ماههای گذشته با حضور مستمر، پیگیری میدانی و پذیرش مسئولیتهای دشوار، تلاش کرده مسیر کشور را از التهاب، فشار و بحران به سمت ثبات، عقلانیت و تأمین منافع ملی هدایت کند. طبیعی است که در چنین مسیر حساسی، نقد وجود داشته باشد و دولت نیز نقد دلسوزانه را بخشی از فرایند حکمرانی میداند؛ اما میان نقد و تخریب، فاصلهای جدی وجود دارد. تهدید جانی، برچسبزنی، تضعیف مذاکرهکنندگان و زیر سؤال بردن تصمیماتی که در چارچوب مصالح کلان کشور دنبال میشود، نه نقد است و نه کمکی به مردم میکند. پیامد این رفتارها در داخل، فرسایش اعتماد عمومی، تشدید دوقطبیسازی و تضعیف آرامش اجتماعی است. در سطح منطقهای و بینالمللی نیز طرف مقابل ممکن است چنین فضایی را نشانه اختلاف داخلی تلقی کند و در محاسبات خود دچار طمع یا خطای راهبردی شود. مذاکره زمانی میتواند از موضع اقتدار پیش برود که طرف مقابل بداند پشت تیم مذاکرهکننده، انسجام ملی، پشتیبانی نهادهای کشور و همراهی جامعه قرار دارد.
مهاجرانی بیان کرد:
تخریب و تهدید رئیس شورای عالی امنیت ملی که رهبری شهید و همچنین رهبر انقلاب اسلامی اقداماتشان را بارها تایید کردهاند به همراه تخریب تیم مذاکرهکننده، عملاً قدرت چانهزنی کشور را کاهش میدهد. کسانی که با هر مسیر دیپلماتیک مخالفت میکنند، باید روشن بگویند جایگزین عملی آنان چیست. اداره کشور با شعار ممکن نیست. اگر راه مذاکره را نفی میکنند، باید توضیح دهند برای کاهش فشار بر مردم، حفظ منافع ملی، تثبیت دستاوردهای کشور و جلوگیری از هزینههای تازه چه برنامهای دارند.
دولت از نقد کارشناسی استقبال میکند، اما انتظار دارد همه جریانها در این مقطع حساس، مرز میان رقابت سیاسی و منافع ملی را رعایت کنند. امروز مساله، حمایت از یک فرد یا یک دولت نیست؛ مسئله، حفظ قدرت ملی است. وحدت، سرمایه راهبردی کشور است و نباید آن را قربانی هیجانهای سیاسی و رقابتهای کوتاهمدت کرد.