از روز اولی که آمدیم بر طلب جنگ میکوبند
مسعود پزشکیان رئیس جمهور اسلامی ایران در گردهمایی مسئولان بسیج دانشجویی و طلاب بسیجی اظهار داشت:
جنگ تحمیلی که تمام شد به این نتیجه رسیدیم که باید دانشگاهی بسازیم که پاسخگوی نیازهای کشور باشد، همان بچههای رزمنده دیروز تلاش کردند تا مشکلات جامعه را حل کنند.
به گزارش اسپادانا خبر، وی گفت:
زمانی که رئیس دانشگاه شدم در استان ما مرکز بهداشت نبود، در کمتر از ۶ ماه با نگاه بسیجی و بدون اعتبار دولتی بیش از ۶۰۰ خانه بهداشت ساختیم. با همان دید بسیجی میتوان مملکت را ساخت و برای کشور عزت آفرینی کرد.
رئیس جمهور تصریح کرد:
ما باید بتوانیم مشکلات مردم را حل کنیم و برای حل مشکلات مردم جز با نگاهی که اول انقلاب بود و همه دست به دست هم دادند و به میدان آمدند راه دیگری نداریم.
وی با انتقاد از بی عدالتی در آموزش کشور افزود:
قابل قبول نیست که ما در جمهوری اسلامی کاری کنیم که بچههای آنهایی که پول و امکانات دارند بتوانند به دانشگاه بروند و آنهایی که پول و امکانات ندارند از دانشگاه محروم باشند. در دانشگاه ها و مدارس آموزشی باید به دانشجوها داده شود که اگر دانشجو را بزنیم حاضر نباشد ممکلت خودش را ول کند و بگوید به خارج میروم. جوانانی باید تربیت کنیم که بگوید من خواهم ماند و ممکلت را درست خواهم کرد. جوانان را باید طوری آموزش بدهیم که «باهم کارکردن» و ایمان و باور برای ساختن مملکت را در وجودشان نهادینه کنیم.
مسعود پزشکیان گفت:
در ابتدای انقلاب که ما دانشجو بودیم تمام فکر و ذکر ما این بود که باید کشوری توام با سربلندی، عدالت، به دور از تبعیض، ظلم و ستم و الگویی برای منطقه بسازیم و با رفتار و کردار خود به دیگران بگوییم که اعتقاد، مسیر و راه ما بهترین مسیر است. اوایل انقلاب، دشمنان جنگ را به ما تحمیل کردند. در آن زمان موضوع جهاد سازندگی مطرح بود که دانشجویان با پول خود به کمک مردم می شتافتند و ما نیز از دانشگاه تبریز به شهرهای استان کردستان و شهرهای آذربایجان غربی در مناطق دورافتاده و در کوهها میرفتیم و هر کاری که از دستمان ساخته بود، برای رفع مشکلات مردم انجام میدادیم. آن زمان در دانشگاه باور داشتیم که باید تخصصی داشته باشیم که پاسخگوی نیاز جامعه باشیم. پس از آغاز جنگ همه تیم مورد نیاز بهداشت و درمان و تیمهای اضطراری را دانشگاه پشتیبان میکرد. لشکر عاشورا عملیاتی انجام نداد مگر اینکه در عملیات دانشجویان در آنجا حضور داشتند و پشتیبان مجروحان جنگی بودند. در والفجر مقدماتی همه دانشجویان درخواست رفتن به جبهه را داشتند، ما گزینش کردیم و گفتیم که چپیها نباید به جبهه بیایند و آنها گفتند مملکت برای ماست و نباید ما را گزینش کنید.
وی همچنین نگاه دانشجویان بسیجی در زمان جنگ را کمک به رزمندگان با هر تخصصی عنوان کرد و گفت:
تا زمانی که جنگ ادامه داشت دانشگاه و دانشجو پشتیبان رزمندگان بودند و بعد از جنگ با ادامه تحصیلات به دنبال خدمت به کشور بودند. پس از جنگ رسید به اینجا که دانشگاهی متناسب با نیاز مردم بسازیم. هرکس در قسمتی رفت و درس خواند، من هم در قسمتی درس خواندم و رئیس دانشگاه شدم و دیدم روستاها در استان ما عقب است و با پول دولت نمیتوانستیم همه مشکلات را حل کنیم و در جلسهای با برادران بسیج قرار گذاشتیم که خانههای بهداشت را در ۲ ماه به اسم ۵۰۰ شهید بسازیم.
وی همچنین تاکید کرد:
ما را تحریم کردند و از روز اولی که آمدیم بر طلب جنگ میکوبند تا ما را از رفتن و ساختن بازدارند.
او گفت:
ما امروز با انواع و اقسام مشکلات مواجه هستیم و ناترازیهایی زیادی در آب، برق، گاز و محیط زیست داریم؛ ناترازیهایی که بعضیهای آن در لب پرتگاه است و باید بتوانیم این ناترازیها را حل کنیم و پاسخگویی مردم باشیم که با روند دولتی و اداری امکانپذیر نیست. ما برای حل مشکل مردم جز با نگاهی که در ابتدای انقلاب همه دست به دست هم دادند و به میدان آمدند راهی دیگری نداریم. همه با هم به میدان بیاییم و این گرههای موجود در جامعه را حل کنیم. ما اگر بتوانیم مشکلات را حل کنیم خود کسانی را که در این مملکت توطئه میخواهند بکنند یا حرف بزنند خود به خود آنها را زمین گیر خواهد کرد و ساکت خواهد کرد ولی اگر نتوانیم مشکلات مان را حل کنیم با گفتن و حرف زدن و ادعا کردن و دعوا کردن مشکل حل نخواهد شد.
