خوکی که کلیه پیوندی در آن رشد یافته بود ازلحاظ ژنتیکی طوری دستکاری شده بود تا این عضو بیشترین سازگاری بافتی را با بدن انسان داشته و رد پیوند بسیار کممحتمل باشد. این کلیه با انجام مراحل بسیار نزدیک به عمل پیوند واقعی به فردی پیوند زده شد که دچار مرگ مغزی شده و تنها بهکمک دستگاه تنفس مصنوعی زنده بود.
دکتر رابرت مونتگمری، رئیس مؤسسه پیوند لانگون وابسته به دانشگاه نیویورک و هدایتکننده این جراحی می گوید:
این کلیه به رگهای خونی در قسمت بالای ساق پا و در خارج از شکم بیمار پیوند زده شد و عملکردش عادی بود و «تقریبا بلافاصله» شروع به تولید ادرار و کراتینین کرد:
ازآنجاکه این عضو در خارج از بدن انسان بهخوبی کار کرده در داخل بدن هم قطعا بههمینشکل جواب خواهد داد اما پیامدهای درازمدت این عمل پیوند هنوز ناشناخته است. این عمل به ما امکان داد به این سؤال بسیار مهم پاسخ دهیم که وقتی این پیوند عضو را که در نخستیها انجام میشد روی انسان انجام دهیم آیا اتفاق فاجعهباری رخ خواهد داد؟
دکتر مونتگمری و تیمش همچنین تیموس خوک را به بدن بیمار پیوند زدند تا بتوانند از واکنشهای سیستم ایمنی علیه کلیه جلوگیری کنند.
بنا به حدسوگمان برخی از جراحان، تنها چند ماه طول میکشد تا کلیه خوکهای دستکاریشده ژنتیکی به انسان زنده پیوند زده شود اما برخی دیگر معتقدند هنوز برای رسیدن به این مرحله راه درازی در پیش است.
دکتر دیوید کلاس می گوید:
رد پیوند در درازمدت حتی در شرایطی که عضو اهداشده کاملا سازگار و در بدن حیوان هم پرورش نیافته باشد اتفاق میافتد. کلیه علاوهبر پاکسازی خون از سموم، عملکردهای دیگری هم دارد و نگرانیهایی نیز بابت ویروسهای خوکی وجود دارد که ممکن است گیرنده را آلوده کند. این حوزه بسیار پیچیده و این تصور سادهلوحانه است که ما از همه اتفاقهایی که قرار است اتفاق بیفتند و همه مشکلاتی که بهوجود خواهند آمد مطلع هستیم.
این جراحی ماه سپتامبر در دانشگاه نیویورک انجام شده اما حقیقات مربوط به این آزمایش هنوز بررسی و در مجله پزشکی منتشر نشده است.
