چهارشنبه، 15 مرداد 1399 - 15:39

جنتی: انتخاب رهبری را باید به حساب خدا گذاشت

شماره: 10158
Aa Aa

ما می گوییم اول خدا، بعد پیغمبر، بعد علی و آل علی و بعد امام (ره) در همان ردیف؛ تا ظهور امام زمان (عج) تحقق پیدا نکرده ولی فقیه باید اداره کند.

آنهایی که ولایت فقیه را نمی فهمند عوام هستند؛
جنتی: انتخاب رهبری را باید به حساب خدا گذاشت

احمد جنتی گفت: اگر مجلس و دولت ما راه امام را می‌رفتند وضع مملکت خیلی بهتر بود.

به گزارش اسپادانا خبر، احمد جنتی، رئیس مجلس خبرگان رهبری و دبیر شورای نگهبان در برنامه تلویزیونی «بنیانگذار» گفت:

شادترین روزهای ما، روز حضور ورود حضرت امام (ره) بود که مملکت غرق شادی و سرور بود. تمام مملکت آماده بود و سال‌های سال انتظار این روز را می‌کشید. آرزو داشت امام (ره) را بعد از تبعید در ایران زیارت کند و این آرزو به ثمر نشست. یک روز هم غمگین‌ترین روز بود که همه شادی‌ها تبدیل به غم و غصه شد. رحلت حضرت امام (ره) همه را عزادار کرد. یعنی یک مصیبت سنگینی بود که در همه مملکت وارد شد. نه فقط بر مملکت که بر اسلام و نظام و انقلاب و بر نیروهای انقلابی این غم وارد شد.

او اظهار کرد:

مسأله باورناکردنی و معجزه‌آسا در انقلاب اسلامی این بود که همه فکر می‌کردند اگر روزی امام (ره) از دنیا رفت این انقلاب وابسته به امام (ره) است و با رفتن او همه چیز بهم می‌خورد. باور نمی کردند کسی بتواند جای امام (ره) را بگیرد. حتی خود ما هم شاید به این صورت باور نمی‌کردیم. دشمن هم باور نمی کرد که به این سادگی بتوان یک رئیس حکومتی با آن قدرت و سوابق و دشمن هایی که دارد با پیروزی‌ها و شکست هایی که به دشمن داده، دشمن هم انتظار روز مرگ او را می کشید، این از دنیا برود و بعد آب از آب تکان نخورد. همان شب‌هایی که شب رحلت حضرت امام (ره) بود در دفتر ایشان در جماران نشسته بودیم. دوستان در این صحبت بودند که ممکن است این اتفاق بیفتد ما زودتر مرزها را ببندیم، دشمن حمله می کند، از مرزها وارد می شوند و مملکت را اشغال می‌کنند، زودتر باید به فکر مرزها باشیم. این فکر به ذهن همه کس می آمد ولی کار خدا جلسه خبرگان تشکیل شد. جلسه خبرگان هم مسئله این بود که باید چه کار کنیم و جای ایشان باید چه کسی باشد؟ یک نظری بود که نظر خوبی نبود و مخالفت می شد. خیلی افراد دیگر هم مخالفت می کردند که شورایی کنیم. می گفتند کسی را که بتوانیم جای امام (ره) بنشانیم نداریم. وقتی یک نفر را نداریم که جایگزین باشد ناچار چند نفر را باید پیدا کنیم و رهبری شورایی باشد و حکومت شورایی باشد و جای امام را شورا پر کند. این یک نظر بود که این نظر مخالفت شد و از جمله کسانی که مخالفت می کردند من بودم. صحبتی هم آنجا کردم و گفتم این طور نمی شود، شورا نمی تواند جای امام (ره) را پر کند. فرد باید باشد؛ حالا چه کسی باشد؟ این هم کار خدا بود. همه مقدرات الهی بود. بالاخره مقام معظم رهبری مطرح شد. آقای هاشمی را خداوند رحمت کند جمله ای از امام (ره) بیان کرد و مشکل را حل کرد که نظر امام (ره) همین بود که بعد از خود ایشان آیت‌الله خامنه ای می تواند جای ایشان باشد؛ می تواند همین طور اداره کند. همین سخن کار خودش را کرد. برخی در عین حال که تردید داشتند، چون بیان امام (ره) مطرح شد، جرات نمی کردند در مقابل حرف امام (ره) حرفی بزنند و کسی هم نداشتند که معرفی کنند. صرفنظر از صحبت امام (ره)، ایشان نباشد چه کسی باشد؟ خود ایشان هم صحبت هایی که آن روز کردند و برخی دشمنان سوءاستفاده کردند، خود ایشان هم آمادگی برای این کار نداشتند؛ یعنی این جایگاه را طوری می دانستند که می گفتند من نمی توانم جای امام (ره) را پر کنم. همان جمله را فرمودند، ولی باز هم کار خدا بود. بالاخره در ظرف یکی دو روز مرزها حفظ شد، دشمن هم به مرزها تجاوزی نکرد، مملکت هم آرام شد. این ذهنیت بود با این مخالفین، منافقین و افرادی که وجود دارد مملکت را آشوب می کنند و مردم را در خیابان می ریزند و مغازه ها را غارت می کنند و دشمنی ها کار خودش کند. هیچ یک از این اتفاقات رخ نداد. به سادگی و به لطف خدا رای گرفته شد و ایشان تایید آورد. والسلام. این هم از الطاف خاص خدا بود. صرفاً باید به حساب خدا گذاشت. الحمدالله رب العالمین، خیال ما از خلا موجود راحت شد و جای خالی امام (ره) پُر شد.

جنتی گفت:

اگر نهضت انقلاب اسلامی به رهبری امام (ره) نبود امکان نداشت یک حرکت دیگری بتواند طاغوت را شکست دهد؛ اینها خیالات است. این تفکرات و حرف های عوامانه است. آن که ما می دیدیم و در خودمان خبر داشتیم، این بود که اگر امام (ره) نبود همه چیز از دست می رفت. دشمن کامل مسلط می شد و این سلطه دشمن بیشتر می شد و مردم مسلمان منزوی می شدند، اسلام، مسجد، زیارتگاه ها منزوی می شد و همه چیز از بین می رفت. بنابراین چیزی برای اسلام و انقلاب اسلامی نمی ماند ولی خدا نخواست و این کار شد. ما می گوییم اول خدا، بعد پیغمبر، بعد علی و آل علی و بعد امام (ره) در همان ردیف؛ یعنی همان طور که آنها واجب الاطاعه بودند ایشان هم واجب الاطاعه هستند. همین طور که مخالفت با آنها سر از کفر درمی آورد، مخالفت با امام (ره) هم کمی از آن ندارد. هر مشکلی پیدا کردیم باید ببینیم کجا از امام (ره) تخلف کردیم؟ اگر در مجلس مشکل داشتیم، نمی خواهم بگویم افراد راه امام (ره) را طی نمی کردند ولی اکثریت، اگر مجلس راه امام (ره) را طی می کرد وضع ما خیلی بهتر از این بود. اگر دولت راه امام (ره) را طی می کرد وضع ما خیلی بهتر بود. همین وصیت نامه را عمل کنند مملکت آباد می شود. عمل نشد. حالا نمی خواهم بگویم ۱۰۰ درصد عمل نشد ولی این طور نبود که ۱۰۰ درصد هم عمل شود. یکی از آثار امام (ره) که تقریباً انیس و مونس من است ۴۰ حدیث ایشان است. به عنوان وظیفه شرعی توصیه می‌کنم این کتاب را پیدا کنید و بخوانید؛ چندین بار هم بخوانید. امام (ره) را در اینجا بهتر می شناسید. اینها را از ۴۰ حدیث برداشتم و نوشتم و چند جمله را برای شما می خوانم.

رئیس مجلس خبرگان گفت:

اصلاً همه چیز ما ولایت فقیه است. یعنی هر چه داریم از ولایت فقیه داریم. اگر ولایت فقیه نبود هیچ چیزی نداشتیم. چیزی جایگزین ولایت فقیه نبود. خود امام (ره) فرمودند ولایت فقیه یعنی ولایت پیغمبر، ولایت علی و ولایت امام معصوم؛ این به معنی ولایت است. در میدان جنگ ۸ سال چه کسی جنگ را اداره کرد؟ جز ولایت فقیه؟ اگر امام (ره) پشتیبان این امر نبود، اگر پیام های امام (ره) نبود، اگر صحبت هایی که می کردند در ملاقات با رزمندگان نبود، دلگرمی‌هایی که به اینها می دادند نبود، تشویق های اینها نبود، مگر ممکن بود؟ نه تنها ۸ سال که سال اول شکست می خوردیم. از ابتدا که در آبادان و خرمشهر وارد شدند، کار تمام می‌شد. ولی این ولایت فقیه بود که نجات داد. به دستور امام (ره) بود که همه در میدان جنگ می رفتند و جوانان سینه سپر می کردند و سر می دادند. با یک پیام امام (ره) کلیه نیروها بسیج می شد. نیروهای در میدان جنگ و پشت صحنه بسیج می شدند. خانم هایی که در خانه ها برای رزمندگان غذا تهیه می کردند، اینها همه از ولایت فقیه بود. هر جایی سست می شد یک ملاقات امام (ره) و یک دیدار امام (ره) همه کار را درست می کرد و روحیه ها تقویت می شد. ضعف ها برطرف می شد. هرچه داریم از ولایت فقیه داریم. آنهایی که ولایت فقیه را نمی فهمند عوام هستند. ولایت فقیه که یک فقیه معین نیست. یک فقیهی که بتواند امور مسلمانان را تصدی کند و مردم او را قبول داشته باشند که ابتدا امام (ره) بود و دومی آیت‌الله العظمی خامنه ای است. سومی و چهارمی هم با خداست؛ تا قبل از ظهور مسئله همین است. تا ظهور امام زمان (عج) تحقق پیدا نکرده است مسئله همین است؛ ولی فقیه باید اداره کند. اگر روزی –نعوذبالله-ولی فقیه در کار نباشد فاتحه همه چیز خوانده می شود. چیزی باقی نمی ماند. دشمن در انتظار آن روز است. هر چه درباره این رهبری هم حرف بزنیم کم است. ایشان تکیه بر نیروهای جوان دارد اما افراد سالخورده و قدیمی را بکار می گیرند و نیروهای جوان ما کمتر بکار گرفته می شوند و راه همان راه همیشگی است ولی باید از اینها استفاده کرد. ایشان چقدر گفته اند و حرف حق هم هست؛ امکانت کم نداریم، امکاناتی که خدا به ما داده از ذخایر ارزی، از اماکانات زیرزمینی و روزمینی و گنج هایی که خدا داده وجود دارد، باید بهره برداری کنیم. ما لب دریا نشسته‌ایم و تشنه می میریم. اینها هست و استفاده نمی کنیم. نیروهای انسانی را بکار بگیریم، اینها همان مراحلی است که دنبال آن هستید، نیروهای انسانی را بکار بگیریم و شناخت نیروهای انسانی و بکار گرفتن آنها و حذف نیروهای ناصالح... در قضیه ارز و امثالهم مشکل داریم، چون افراد ناصالح آمدند و با ارز ۴۲۰۰ تومانی بلوا درست کردند و پول های مردم را گرفتند و به نفع خود استفاده کردند. چه کسی باید این کار را کند؟ اینها راه هایی است که راه رهبری با راه این افراد جدا می شود. ایشان می گوید به نفع مردم باید کار کنید و ارز باید به نفع مردم باشد. واردات باید در حد لزوم مردم باشد، صادرات باید بیشتر شود، اجناسی که مورد نیاز نیست نباید وارد شود. قاچاق نباید باشد. اگر مطالب مقام معظم رهبری را بیان کنیم، یک کتاب می شود.

 

نسخه PDF نسخه چاپی ارسال به دوستان