ديگر آقاى فوتبال آسيا نيستيم
سیدفریور موسوی| اسپادانا خبر
سالهاست كه حضور بازيكنان طراز اول خارجى را ديگر در تيم هاى باشگاهى كشورمان حس نمى كنيم . شايد بتوان گفت بعد از دو بازيكن آس ارمنستانى سپاهان يعنى آرمناك پطروسيان و لئون استپانيان كه تازه از بازيكنان درجه اول اروپا هم نبودند باشگاههاى ايرانى حتى بازيكنانى در هم طراز آن دو به خود نديد البته اگر دو سه بازيكن ازبكستانى كه فوتبال شان به فوتبال ايران نزديك است و از هوش بالا و قدرت بدنى مناسبى برخوردار بوده را به زير راديكال ببريم.
دلارهاى غير نفتى مان در برابر دلارهاى نفتى كشورهاى عرب حوزه خليج هميشه فارس جذابيت چندانى نداشته ضمن آنكه رخنه سياست در ورزش حرف اول را در تضعيف ورزش كلى كشور مى زند.
سالهاست كه فوتبال اعراب گوى سبقت را از ما ربوده و دليل اصلى آن را ميتوان در سرمايه گذارى برروى تيم هاى پايه و در ادامه عدم دخالت سياست در ورزش اين كشورها بيان كرد ضمن آنكه در اين ميان خريد بازيكنان مطرح و به روز فوتبال دنيا را نبايستى ناديده گرفت يعنى دقيقا" نقطه مقابل فوتبال در كشورمان!
البته از وجود استعدادهاى بالقوه، ناب و جوانان مستعد ايرانى در اكثر رشته هاى ورزشى كشورمان از جمله فوتبال نمى توان به راحتى چشم پوشى كرد اما در مقابل ما كشورهاى عرب حاشيه خليج هميشه فارس با تابعيت دادن به بازيكنان مطرح و گرانقيمت خارجى مانند كشورهاى آقريقايى و اروپايى و دادن مليت عربى به آنها توانسته اند در رده هاى باشگاهى و ملى همانند كشور قطر با تيمى چند مليتى فوتبال خود را به رخ آسيا و جهان و فوتبال ما بكشند و اين درحالى است كه دلارهاى نفتى بى زبان به عنوان تنها سلاح و پشتوانه اصلى جذب اين بازيكنان به حساب مى آيد.
نمونه بارز آن حضور كريستيانو رونالدو پديده تمام ناشدنى پرتغالى فوتبال در ليگ باشگاهى عربستان سعودى و جهان است كه بخاطر پول هنگفت عربها چند سالى است باعث رونق فوتبال عربستان سعودى و كشورهاى غرب آسيا شده است اما اينها را گفتيم تا برسيم به فوتبال ايرانى كه ساليان نه چندان دور آقاى فوتبال آسيا بوده و اينك در جايگاه بيست و چندم رنكينگ فيفا جا خوش كرده است.
فوتبال باشگاهى مان بگونه اى ضعيف و ناتوان شده است كه باشگاه هاى ايرانى مي بايستى با سلام و صلوات در رده هاى ٢ و ٣ آسيا بازى كنند و در سطح ملى فوتبال كشورمان در براير تيم هايى چون ازبكستان در انتظار پيروزى به سر ببرند. به اعتقاد اغلب كارشناسان داخلى علت اصلى فلاكتى كه گريبان گير فوتبال باشگاهى و ملى مان شده است در ابتدا دخالت سياست در ورزش و در ادامه بازيكن سالارى و پرداخت هاى نجومى به بازيكنان درجه چندمى داخلى و خارجى است كه توان فنى فوتبال ما را به پائين ترين سطح اش رسانده است!
اما مشكلات فوتبال باشگاهى مان اينك گرببان گير تيم ملى فوتبال كشورمان شده است و اين در حالى است كه هنوز باشگاه ها نتوانسته اند بازيكنان جوان و شايسته اى را به تيم ملى معرفى تا پا به سن گذاشته ها از اين تيم خداحافظى نمايند و اين در شرايطى است كه حدود چهارماه تا رقابت هاى جام جهانى زمان باقى است و تيم ملى فوتبال كشورمان اندر خم يك كوچه مانده است! و اين يعنى اينكه سالهاست كشورهاى عربى فوتبالشان را از ما و آسيا جدا كرده اند و ما ديگر آقاى فوتبال آسيا نيستيم!
